Ürün Hakkında

Coxo İmplant Aktivatör



Titan diş implantları için yüzeyin önemi büyük rol oynar. Titanın yüksek mukavemeti, biyouyumluluğu, düşük toksisite potansiyeli ve yüksek korozyon direnci olmasına rağmen, saf halde oldukça reaktiftir. Ancak oksijenle etkileşimde bulunduğunda, titanyum oksit (TiO2) yüzey tabakası oluşur, bu da yüzeyi stabilize eder ve osseointegrasyonu mümkün kılar​​.

İmplant yüzeyleri üretim sırasında farklı yöntemlerle değiştirilebilir. Bunlar arasında mekanik tedaviler (örneğin taşlama, patlatma ve işleme), kimyasal tedaviler (asitler, alkali, sol-jel veya anodizasyon gibi yöntemlerle) ve fiziksel tedaviler (plazma püskürtme ve iyon biriktirme) bulunur​​.

Ancak, bu tedbirler yeterli olmayabilir. Titanyum bazlı implantların osseointegrasyonunu sınırlayan bazı dış faktörler vardır. Bunlar arasında kötü kemik kalitesi ve miktarı, kemik defektleri, sistemik hastalıklar veya bakteriyel enfeksiyonlar yer alır. UV ışığı, özellikle C aralığındaki (UVC), Ti yüzeylerindeki karbon bazlı kirleticileri başarılı bir şekilde ortadan kaldırabilir. Böylece, bu organik bileşikler ya fotogeneratör delikleri tarafından doğrudan ya da suyun ayrışmasından kaynaklanan hidroksil radikalleri ile dolaylı olarak parçalanır​​.

Hidrofilik İmplantların Osseointegrasyonu Geliştirmesi:

İmplantın kemikteki başlangıç stabilitesi ve kemik yeniden yapılandıktan sonraki ikincil stabilite, osseointegrasyon sürecinde önemli rol oynar.
Hidrofilik İmplant Aktivasyon Aparatı, kritik stabilite düşüşlerinde tedavi başarısızlığı riskini azaltarak, implantların entegrasyonunu ve osseointegrasyonunu hızlandırır ve optimize eder​​.
İmplant Aktivasyon Hidrofilik Cihazının Avantajları:

İmplantasyon süresini 3 aydan 1 aya indirir, hızlı implant restorasyonunu gerçekleştirir.
Osseointegrasyon oranını artırır; hidrofilik olmayan implantların osseointegrasyon oranı düşüktür, hidrofilik implantlarınki ise yaklaşık %100'e yakındır.
İmplantasyon endikasyonlarını genişletir; periodontal hastalık, hemen implantasyon, hemen restorasyon ve diyabet gibi geleneksel olarak yüksek riskli durumlarda implantasyon başarı oranını artırır​​.